Benedykt XVI

Benedykt XVI konsekwentnie bronił tradycyjnego nauczania moralnego Kościoła katolickiego. Jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary podpisał w 2003 roku dokument stwierdzający, że ustawy popierające związki osób tej samej płci są sprzeczne z prawym rozumem; jako papież określił ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci oraz małżeństwa mężczyzny i kobiety mianem „zasad niepodlegających negocjacjom” (2006). Obronę życia nienarodzonych uczynił stałym tematem swojego nauczania.

Benedykt XVI przyznał liturgii tradycyjnej centralne miejsce w swoim pontyfikacie. W motu proprio Summorum Pontificum (2007) stwierdził, że mszał z 1962 roku „nigdy nie został uchylony”, i zezwolił na jego szerokie używanie jako nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. W towarzyszącym mu liście do biskupów napisał, że „to, co dla wcześniejszych pokoleń było święte, pozostaje święte i wielkie także dla nas”, przedstawiając tę decyzję jako sprawę ciągłości i pojednania.

Benedykt XVI podejmował kwestie społeczne przede wszystkim w dokumentach nauczania. Jego encyklika Caritas in veritate (2009) wzywała do gospodarki ukierunkowanej na dobro wspólne i mówiła o ekologicznej kondycji ziemi, a jego orędzia o migracjach podkreślały niezbywalne prawa migrantów oraz „prawo do niemigrowania”. Jednocześnie w 2006 roku powiedział europejskim politykom, że publiczny priorytet Kościoła stanowią „zasady niepodlegające negocjacjom”: życie, rodzina i prawo rodziców do wychowania dzieci.

Jako papież senior Benedykt XVI nigdy publicznie nie krytykował Franciszka, a w 2018 roku pisał o „wewnętrznej ciągłości między dwoma pontyfikatami, mimo wszystkich różnic stylu i temperamentu”. Jego akcenty teologiczne i liturgiczne różniły się jednak od programu Franciszka. Jego wkład w książkę kardynała Roberta Saraha z 2020 roku, broniącą celibatu kapłańskiego, opublikowaną w czasie, gdy Franciszek rozważał propozycje synodu o Amazonii, był powszechnie postrzegany jako niezwykła ingerencja; później poprosił o usunięcie swojego nazwiska jako współautora.

Benedykt XVI uważał dialog międzyreligijny za potrzebny, lecz nalegał, by opierał się na prawdzie i rozumie. Jako prefekt podpisał Dominus Iesus (2000), która potwierdza jedyność i zbawczą powszechność Jezusa Chrystusa oraz odrzuca traktowanie Kościoła jako jednej z dróg zbawienia obok innych religii. Jego wykład w Ratyzbonie z 2006 roku o wierze i rozumie wywołał kontrowersje w świecie muzułmańskim, a następnie doprowadził do nowych wymian muzułmańsko-chrześcijańskich, takich jak inicjatywa „Wspólne słowo”.

Komunikacja Benedykta XVI miała charakter uczony, wyważony i opierała się na tekstach, homiliach i wykładach, a nie na spontanicznych wystąpieniach medialnych. Zachęcał jednak do obecności Kościoła w sieci, wzywając w 2010 roku kapłanów do korzystania z mediów cyfrowych, tak aby wyróżniali się „mniej medialną zręcznością niż kapłańskim sercem”; w grudniu 2012 roku został pierwszym papieżem publikującym na Twitterze, pod nazwą @Pontifex.